మారేది ఎన్నడో

కాలం కాటు

నా నీడ చెప్పింది నాతో
నువ్వు నాలోనే ఉన్నవాని

నా మాట తీరు చెప్పింది నాతో
నా ఊసులన్నీ నీవెనని

నా చూపు చెప్పింది నాతో
నా కను పాపాల నిండిన రూపం నీవెనని....

నువ్వు నాలో ప్రతీ అణువునా నిండిపోయినవే....
నీ జతలో కాలాన్ని సైతం మరిపించినావే..

అందుకేనేమో కాలం కాటు వేసినట్టు...

నీ ఎడబాటుకు దగ్గెరైనానే

వెలుగే రాని చీకటిలో నిన్ను వెతుకుతున్నానే

నీవు లేని నా బ్రతుకులో నన్నే వదిలేసినానే...

కలిసిపోనియ్యరాధే

కాటుక నిండిన కనులు
అవి చేసే నాట్యాలు
నన్ను ఆకర్షిస్తుంటే
వాటిని చూడకుండా ఉండేలా?

తడి ఆరని కురులు
వాటి నుంచి కారే నీటి బిందువు
నడుం మడతల నుంచి జారగా
అది చూశాక పెరిగిన గుండె చప్పుడు ఆగేదేలా...?

నీ అధారాలు పలికే మాట కన్నా
నవ్వే ఎక్కువగా పలకరిస్తుంటే
వాటిని చేరకుండా నిలిచేదెలా?

అన్నిటిని చేరిపేసి

నీ కౌగిట బందినై
అధరాల ఆటలో
నిన్ను గెలిచి
      
    నీలో

కలిసిపోనియ్యరాధే చెలి....!

నీ స్వరం తీయగా

ఎదురు చూసాను నీ మాటకై,

పలకరించావు నన్నే హాయిగా,

చేశావు నన్ను కొంటేగా,

వినిపించావు నీ స్వరం తీయగా,

ఉండిపోయావు మదిలో పదిలంగా,

మార్చేశావు నన్ను మొతంగా..